ذاکر کربلا :حاج سید عسگری داداش نژاد

من کوثر حسینم و عزیز خواهر حسین خمیده قامتم شده شبیه مادر حسین

آه...رقیه نامم نیکو کلامم سفیر بابا به شهر شامم

نوحه برا تو خوندم و چه محشری به پا شد

با ناله هام خرابه هم خودش یه کربلا شد

آه...غریب مادر ...

*بابا حسین بابا حسین نوای نوحه های من

میخوام بمیرم از غمت بخون دعا برای من

آه...بابا شنیدم امون ازین غم خورده به لبهات یک چوب محکم

ای قاری قرآن من قربون صوت زیبات برات بمیرم که شده خونین ز کینه لبهات

آه...غریب مادر...

*ای مهربون کجا بودی چه سختی ها که من دیدم

قافلمون شبونه رفت ، من خواب بودم ، نفهمیدم

آه...یک دفعه دیدم با خشم بی حد دشمن رسید و دیگر بماند

به من بگو ای مهربون گناهه من چی بوده بببین تو این سه سالگی همه تنم کبوده

آه...غریب مادر...

*تو و جان دادن و فیض وصال کوی جانان من و رنج اسیری و غم دوری و هجران

عزیز فاطمه(س) ، ای مقتدای سر بریده قدم رنجه نمودی امشبی در کنج ویران

الا ای مهربانم تویی آرام جانم

پذیرایی ام از تو بوَد اشک روانم

ببین دخترت ، شده مضطرت ، فدای سوز و آهت

گرفتم عزا ، که گشته جدا ، سرت در قتلگاهت

*عزیزم این چهل منزل عجب گشتی شکسته

ببین خاک غمت بر صورت بابا نشسته

عبورت داده اند این نا نجیبان حرامی

سر هر کوچه وبازار ، با دستان بسته

فلک نوحه سروده است گناه تو چه بوده است

بگو این جان بابا تنت از چه کبود است

شدی ای گلم ، همه حاصلم ، شبیه لاله پرپر

ز دیدارت ای ، عزیز دلم ، فتادم یاد مادر

*الا غم تو سوز ناله های من شراره ی این قلب مبتلای من

عزیز عمه ، ای مولای عالمین شدی تو مهمان ، در ویرانسرای من

به قتلگه رأست بریده شد وای وای وای وای

ببین پدر قدّم خمیده شد وای وای وای وای

*چولاله از داغت پژمرده ام پدر ز هجر تو زار و افسرده ام پدر

به کودکی همچون پیران شدم ببین به راه عشقت ، سیلی خورده ام پدر

رسیده عمر من به خاتمه وای وای وای وای

شده رخم نیلی چو فاطمه(س) وای وای وای وای

*ببین ز خجلت این اشک روان من همیشه عمّه بوده پاسبان من

برابر انبوه تازیانه ها تنش سپر بود ، بهر حفظ جان من

مرا ببر که دختر تو ام وای وای وای وای


خجل ز روی خواهر تو ام وای وای وای وای

*بابا حسین جان ز مقدمت شد ویرانه ام گلشن


از دیدن تو شده چشمان سه ساله ات روشن


مهمان خوبم،پیکرت کو وای وای پس اصغرت کو ، اکبرت کو وای وای

حسین...وای


*با تیغ گریه ، به اهل فتنه غالب شدم بابا

گشته رخ من ، ز سیلی نیلی چون مادرت زهرا(س)

دشمن کند بر گریه،خنده وای وای شد خاطرات کوچه زنده وای وای

حسین...وای


*تابیده ای تو ، به ویرانه ام همچُنان ماه عشق

در کودکی ام ، خمیده شد قامتم به راه عشق


من پیر عشقه پیر عشقم وای وای اینجا سفیر پیر عشقم وای وای


حسین...وای

*این مصحف جان گشته چرا پاره ز کینه سوزد ز غم او دل بانوی مدینه

قرآن من است این مهمان من است این

واویلا واویلا...


*در عرش خدا جلوه کند پرتو نورش ویرانه گرفته شرف از فیض حضورش

جانان من است این مهمان من است این

واویلا واویلا...


*بگرفته ازین غصه شرر بزم خرابه عطر سر او پر شده در بزم خرابه

ریحان من است این مهمان من است این

واویلا واویلا...


*تابیده به ویران به شب تار ، هلالم جاری شده اشکش ز تماشای جمالم

گریان من است این مهمان من است این

واویلا واویلا...


*من معتقدم راه حسین راه خدایی است

هر کس که حسینی است ، مرامش شهدایی است

ایمان من است این مهمان من است این


واویلا واویلا...

*من سه ساله سفیر خون خدا هستم جان نثار صغیر خون خدا هستم

هستم غرق ناله پرپر همچو لاله

گوید عمه بر من زهرای (س) سه ساله

ابتا یبن زهرا(س) مظلوم حسین جان...


*تحفه ای من ز دشمن گرفته ام وای وای سر بابا به دامن گرفته ام وای وای

مأنوس بلایم پر غم شد نوایم

با آن رأس خونین درد و دل نمایم


ابتا یبن زهرا(س) مظلوم حسین جان...


*ای پدر جان ببین شد صورت من نیلی خورده ام در ره دین چو مادرت سیلی

من هستم حزینه قربانیه کینه

زنده شد ز داغم روضه ی مدینه


ابتا یبن زهرا(س) مظلوم حسین جان...

*سلام ای شهیده ی راه دین

زینت دوش پور ام البنین

به زهرا(س) سلاله

زینب سه ساله

تو کوثر خون خدایی

سفیر شاه شهدایی

*سر پدر به دامنت گرفتی

به اشک و آه و سوز و ناله گفتی

ببین ای مقتدا

قامتم شد دوتا

شدم ز اوج ماتم تو

به کودکی پیر غم تو

بر دامن خاکی من سر بابا

همناله ی من بود زینب و زهرا(س)

واویلا واویلا...

شده ای به ویرانه بهر من مهمان

قدم رنجه کرده ای امشب پدر جان

واویلا واویلا...

ببین بابا کار من ناله و آه است

دلم خون و پاهایم مجروحه راه است

واویلا واویلا...

کس کودک شکسته چون من ندیده

در سه سالگی قامتم شد خمیده

واویلا واویلا...

پدر جان از کربلا تا به ویرانه

جواب هر یا حسین ، بود تازیانه

واویلا واویلا...

================================

یه عالمه ، حرفِ نگفته دارمو     
            
سر تو رو ، رویِ پاهام میزارمو

خودت بابا ، ببین تو حالِ زارمو   
           
ببین گوشایِ پارَمو

خَزون زده بهارمو

به جایِ یتیم نوازی / منو   زدن

بچه هاشون وقت بازی /منو  زدن

توی کوچه بینِ بازار/ منو  زدن

جلویِ چشمِ علمدار/ منو  زدن

( پایِ نیزۀ علمدار / منو  زدن )

مَن الذی  ایتمنی ، بابا حسین

منو ببر ، که  از خرابه خستمو 
             
ورم داره ، ببین چشایِ بستمو

شفا بده ، دست و پای شکستمو
               
چِشِ به خون نِشَستمو

یا لرزه هایِ دستمو

بابائی به هر بهونه / منو  زدن

با لگد  با تازیونه  / منو  زدن

تویِ اون کوچه نبودی / منو  زدن

همه مردایِ یهودی / منو  زدن

مَن الذی  ایتمنی ، بابا حسین

اگه بابا ، حالا یه کوهِ دردمو 
             
قسم به تو ، دل به خدا سپردمو

به دشمنِ ، تو التماس نکردمو  
            
غمت ، به شونه بردمو

بگیر تو دستِ سردمو

تو نبردی نا برابر / منو  زدن

بمیرم  از عمه کمتر / منو  زدن

تو آغوشِ عمه زینب / منو  زدن

صبح و ظهر و عصر و هر شب / منو  زدن

تا میگفتم ، بابا ،بابا / منو  زدن

تو بیابون کوچه هر جا / منو  زدن

مَن الذی  ایتمنی ، بابا حسین


سبــک (جهت دانلود کلیک کنید )

===============================