ذاکر کربلا :حاج سید عسگری داداش نژاد

شد حجره قتلگاهم

من شاه بی سپاهم

لشكر مرا نباشد

جز خیل اشك و آهم

شد مرغ دل به سینه

غرق آب و خون و پرپر

در حسرت مدینه

وز یاد داغ مادر

بر دل شكسته گشته

پهلو شكسته مهمان

درهای حجره ام را

نامحرمان ببندید

آی بی حیا كنیزان

آهسته تر بخندید

دانلود مداحی

==========================================

یكی بود یكی نبود،زیر گنبد كبود

روی بوم خونه ای،یه بدن افتاده بود

غربت و بی كسیش از،حال و روزش حاكی بود

آخه لبهاش خونی بود،آخه موهاش خاكی بود

استخونهاش آب شده،همه ی جونش كبود

گویا كه پیكرش، به یه زهری سوخته بود

پیدا بود كه با چشاش،كسی رو صدا زده

روی خاك ها غلتیده،خیلی دست و پا زده

چی بگم كه از غمش،خون زدیده ها میاد

آخه قصه ی منه،روضه ی امام جواد

نمی گم از ستم ام فضل بی حیا

آخ خدا حرف میزنم از وفای كفترها

كفترها پر میزدند،همگی بالا سرش

تا زآفتاب نسوزه بدن مطهرش

اما كاشكی آی خدا،كفترای باوفا

می بودن تو كربلا،می بودن رو قتلگاه

جای زینب غمین،به حسین غرق خون

همگی با پرهاشون،میزدن یه سایبون

آخه زینب نتونست،پیش داداش بمونه

زدن و كشوندنش،به زور تازیونه

دانلود مداحی

================================

ز سوز غم پر پروانه می سوخت                 ز داغ لاله ای گلخانه می سوخت

ز آوای جواد آن جان زهرا                           نهال گلشن جانانه می سوخت

============================

دردا که گشت با من بیگانه یار جانی با دست خود مرا کشت لب تشنه در جوانی

من از نفس فتادم بر خاک رخ نهادم او می زند به مرگم ، لبخند شادمانی

ای بلبلان بنالید ، ای لاله ها بریزید شد باغبان دل را گلزار جان خزانی

غم ها به دل نهفتم ، دردم به کس نگفتم بردم به گور با خود صد غصه نهانی

لب تشنه ام ثوابی ، ای ام فضل آبی بالله این نباشد ، پاداش مهربانی

بر دیده ام ستاره ، در سینه ام شراره

با قلب پاره پاره ، رفتم ز دار فانی

=================

سر را ز خاك حجره اگر بر نداشتی

تو رو به قبله بودی و خواهر نداشتی

خواهر نداشتی كه اگر بود می شكست

وقتی كه بال می زدی و پر نداشتی

از طوس آمدم كه بِگِریَم در این غمت

یاری به غیر چند كبوتر نداشتی

وقتی كه زهر بر جگرت چنگ می كشید

جز یا حسین ناله ی دیگر نداشتی

ختمی گرفته اند برایت كبوتران

لبخند می زدند و تو باور نداشتی

تو تشنه كام و آب زمین ریخت قاتلت

چشمت به آب بود و از آن بر نداشتی

كف می زدند دور و برت تا كه جان دهی

كف می زدند و تاب به پیكر نداشتی

كف می زدند ولیكن به روی دست

دست ز تن جدای برادر نداشتی

شكر خدا كه پیرهنی بود بر تنت

یا زیر نیزه ها تن بی سر نداشتی

شكر خدا كه لحظه ی از هوش رفتنت

خواهر نداشتی، غم معجر نداشتی

==============================

خداوندا به آیین رشادم

عنایت کن تولای جوادم

چو در محشر نمانم دست خالی

بده از عشق او زاد المعادم

×××

رباعی

خورشید مراد و ماه مقصود جواد

آیینه ای از جمال معبود جواد

تصویر بهار زهد و اخلاص تقی

تفسیر هزار آیه ی جود جواد

=====================

از من گرفته همسر من خورد و خواب را

زهر جفا زجان ودلم برده تاب را

وای از عناد دختر مأمون که از جفا

مسموم کرد زاده خیر المئاب را

تنها نه جان من که از این شعله سوختند

جان رسول و فاطمه بوتراب را

ای آنکه التهاب عطش را شنیده ای

بنگر به عضو عضو من این التهاب را

افکنده است شعله به جان من و هنوز

ازمن کند دریغ یکی جرعه آب را

من میکنم به العطش از او سؤال آب

او می دهد به هلهله بر من جواب را

یارب تو آگه یکه برای بقای دین

بر جان خریدم این ستم بی حساب را

جان می دهم به غربت و عطشان که خون من

تضمین کند تداوم اسلام ناب را

باشد زفیض دوستی ما اگر به حشر

آسان کند خدا به مؤید حساب را

سید رضا موید

===================================