ذاکر کربلا :حاج سید عسگری داداش نژاد

ما به دامانت همه دست توسل می زنیم

 آری این دست توسل را زبابل می زنیم

گر بخوانی جمع مارا بهر پابوسی خود

شهر بابل تا به مشهد را همه       می زنیم

**      **      **      **

 خورشید که بوسه بر رخ خاور زد

در سینه دلش مثل پرستو پرزد

با رنگ طلا نوشت بر دفتر صبح

از دامن نجمه نجم ثاقب سرزد

**      **      **      **

پیغام سپیدۀ سحر می آید

خورشید زپشت ابر در می آید

دلها متوجّۀ خراسان هستند

 چون قبلۀ هفتم زسفر می آید

**      **      **      **

ایران که زشیعه اقتداری دارد

با مهر رضا قول وقراری دارد

دنیا همه سر به خاک ایران سایند

دانند  اگر، چه شهریاری دارد

**      **       **       **

حسن تو به وصل آرزومندم كرد
سوداي محبت تو در بندم كرد
خاكم به سر، آبرو ندارم اما
همسايگي تو آبرومندم كرد

**      **      **      **

هرکس به دعا از پی حاجت بر خواست

با نام رضا اگر دعا کرده رواست

در حاجت خود بخوان خدارا به رضا

چون نام رضا هزار ویک نام رضاست

**      **      **      **

ذكر است تكلم كبوترهايت
قربان تبسم كبوترهايت
اي كاش جوي نوك زده مي‌بودم من
در كاسه گندم كبوترهايت

**   **  **  **

یاران دل خود به غم شناور نکنید

کس غیر رضا به خویش یاور نکنید

گر گفت کسی که از رضا حاجت من

بر نامده بشنوید وباور نکنید

**      **      **      **

پیدایش آیات مبین است امشب

پر نور همه روی زمین است امشب

در ارض وسما فرشتگان می گویند

میلاد امام هشتمین است امشب

**      **      **      **

میلاد امام خفته در طوس آمد

ماهی که خُورَش شد آستان بوس آمد

ای رانده زهر در به رضا روی آور

کی بر در او رفت که مأیوس آمد

**      **      **      **

در كوي رضا سرود جان مي‌شنوم
آواز پر فرشتگان مي‌شنوم
بنشسته به هر كرانه پاكان به دعا
لبيك خدا از آن ميان مي‌شنوم

**       **      **       **

شب میلاد تو شام برکات است رضا

 شب رحمت شب تجدید حیات است رضا

 کار تو دادن عیدی است به شیعه امشب

 کار ما ذکر مدام صلوات  است رضا

**      **      **      **

هنگام سرور مؤمنین است امشب

هستی همه چون خلد برین است امشب

تبریک بگویم به مهدی زیرا

میلاد امام هشتمین  است امشب

**      **      **      **

از خاك تو كسب آبرو كردم من
با عطر ضريح تو وضو كردم من
تا صيد كسي نگردد آهوي دلم
مولاي غريب، بر تو رو كردم من

**      **      **       **

امشب به جهان نور خدا آمده است

خیل ملک از سوی سما آمده است

یثرب شده غرق شادی وشور وشعف

چون شام ولادت رضا آمده است

**      **      **      **

امشب شب رحمت وشب جود وسخاست

عالم همه جا منور از نور رضاست

امشب تو ،    به خود فخر کن ای ایرانی

زیرا که ولادت ولینعمت ماست

  **     **      **      ** 

اي آستان قدس تو تنها پناه من
بر خاك باد پيش تو روي سياه من
مي‌آيد از درون ضريحت شميم عشق
پيچيده در فضاي پر ازسوز و آه من  

**      **      **     **     

دیدار حریم نبوی میخواهم

یک طرفه نگاه علوی میخواهم

هرشب دل شوریدۀ خود را مهمان

در صحن وسرای علوی میخواهم

**    **   **   **

به گنبد وعَلَمِ حضرت رضا صلوات

به جلوۀ حرم حضرت رضا صلوات

جواز کرببلا میدهد به زوارش

به جوهر قلم حضرت رضا صلوات

**   **   **   **

اي كه بر خاك حريم تو ملائك زده بوس
زوجود تو شده قلب جهان خطه طوس
هر كه آيد به گدايي به در خانه تو
نيست ممكن كه ز درگاه تو گردد مأيوس

از دامن نجمه کوکبی خواسته شد

از رونق آفتاب ومه کاسته شد

بر مسند دین نشسست با جامۀ سبز

گل بود به سبزه نیز آراسته شد

**  **   **  **

سرزمینی روشن از نور خدا داریم ما

یادگاری از رسول مصطفی داریم ما

خویش را آماده از بهر پذیرائی کنیم

زآنکه مهمان عزیزی چون رضا داریم ما

**    **   **    **

هر چند حال و روز زمین و زمان بد است
یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است
حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای
آنجا برای عشق شروعی مجدد است

**     **     ***     ****

از فتنۀ خصم در امان کشور ماست

در هر دوجهان دست خدا بر سر ماست

ما خوف نداریم زشیطان بزرگ

تا سایۀ حضرت رضا بر سر ماست

** **  ** **

من خدمت چشم تو ارادت دارم
يك لحظه عنايتي، كه حاجت دارم
عطر حرم از ضجه ي من مي ريزد
ابري است دلم، شور زيارت دارم

**  **  *  *** ***   ****
رهبرم از نژاد مصطفوی است

پاسدار طریقت علوی است

 با وَلا بین که با اُولی الامری

خادم آستانۀ رضوی است

**  **   **  **

اي عشق تو معني حيات ابدي
در پيش تو نيست مهر عالم عددي
آشفته و بي شكيب، افتاده دلم
در پاي تو يا ضامن آهو مددي

**    **  ***  ** * **  ***

امشب که صفا در همه جا می ریزد

چون برگ خزان گناه ما می ریزد

از یمن ولادت رضا رحمت حق

 در بزم محبت رضا می ریزد

**   **   **  **

در چشمه ي جاري ات جلا مي دهي ام

آيينه اي از نور خدا مي دهي ام
اي بسته ي گوشه ي ضريحت دل من
من زخمي غربتم شفا مي دهي ام؟

****  ***   ****    ****

گیتی به نشاط بس قرین است امشب

مسرور امام هفتمین است امشب

بفرست درود بر محمد زیرا

میلاد امام هشتمین است امشب

**   **   **  **

در پاي قدمگاه تو جان مي گيرم
چون اشك به سويت جريان مي گيرم
با پيچك سبز كاشي ايوانت
مي رويم و راه آسمان مي گيرم
*** *** *** *** ** **

محبوب خدا ناطق قرآن آمد

بر پیکر دین احمدی جان آمد

از نسل محمد وعلی وزهرا 

هشتم وصی ختم رسولان آمد

**   **  **   **

امشب شب میلاد عزیز زهراست

در وجد وسرور فرش وعرش اعلاست

آن ماه که نجمه اش گرفته به بغل

ازچهرۀ او نور محمد پیداست

**   **  **  **

تا با حرم سبز تو خو مي گيرم
در محضر چشمت آبرو مي گيرم
روشن دلم و زلال، وقتي با اشك
در صحن مطهرت وضو مي گيرم

*** *** ** ** ** **

ای اهل ولا رضا بدنیا آمد

نور دل مرتضا بدنیا آمد

تبریک بگوئیم که از رحت حق

گلواژۀ ارتضا بدنیا آمد

**   **   **   **

میلاد رضاست شادمانیم همه

با وجد وسرور نغمه خوانیم همه

در سایه پر مهر امام هشتم

از فتنۀ خصم در امانیم همه

**   **   **  **

انجمن مداحان بابل

=====================

رباعیات

با نام رضا به سينه ها گل بزنيد
وز اشک به بارگاه او پل بزنيد
فرمود: که هر زمان گرفتار شديد
بر دامن ما دست توسل بزنيد

***

امشب شب رحمت وشب جود وسخاست

عالم همه جا منور از نور رضاست

امشب تو ،    به خود فخر کن ای ایرانی

زیرا که ولادت ولینعمت ماست

*******

با نام رضا دلت مصفا گردد
درد و غم سينه ات مداوا گردد
گر روي نهي به درگش با اخلاص
هر عقده ز کار بسته ات وا گردد

***

در برج ولا شمس هُدي مي آيد
هشتم ولي خدا رضا مي آيد
جا دارد اگر ما به همه فخر کنيم
زيرا که ولي نعمت ما مي آيد

***

مجبور شدم به هر کسي رو بزنم
در محضر هر غريبه زانو بزنم
تحقير شدم چونکه فراموشم شد
يک سر به شما ضامن آهو بزنم

***

ساقی امشب راحت جان می دهد
هر چه خواهی از کرم آن میدهد
گردش چرخ فلک بر کام ماست
حاجتت شاه خراسان میدهد 

***

حق معرفتی به هر نگاهم داده

در حلقه‌ی عشق خویش راهم داده

 این ها همه علتش فقط یک چیز است

 ایرانی‌ام و رضا پناهم داده 

***

هر چند حال و روز زمین و زمان بد است
یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است
حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای
آنجا برای عشق شروعی مجدد است 

***

نقاره ها ز اوج مناره وزیده اند
مردم صدای آمدنت را شنیده اند
زیباتر از همیشه شده آستان تو
آقا! چقدر ریسه برایت کشیده اند

***

با دیده دل اگر رضا را بینی 

مرآت جمال کبریا را بینی

گر پرده اوهام به یک سو فکنی

اندر پس آن پرده خدا را بینی

***

با نام رضا دلت مصفا گردد

 درد و غم سینه ات مداوا گردد

گر روی نهی به درگهش با اخلاص

هر عقده ز کار بسته ات وا گردد

***

بر روی رضا شمس امامت صلوات    

بر شافع ما روز   قیامت   صلوات

خواهی اگر آبرو دمادم ایدوست

بفرست بر این روح کرامت صلوات

=======================

گل مي کند بهار تو در باغ سينه ها
پر مي شود ز باده ي تو آبگينه ها
نقاره مي زنند به بامت فرشتگان
حتما شفا گرفته ز دست تو سينه ها
ديگر غريب نيستي اي آشنا ترين
تاييد مي کند سخنم را قرينه ها
اول همين که سمت حريم تو آمدند
صدها هزار مرد غريب از مدينه ها
ديگر هم آن که از نفس تو غريب ماند
در سينه هاي عاشق وصل تو کينه ها
تجديد کن حکومت خود را به قلبها
اينجا فراهم است برايت زمينه ها
گرم فضا نوردي خوف و رجا شديم
آيا به ما نمي رسد آخر سفينه ها
دارد حکايت از عشاق گنبدت
يعني که زرد باد رخ از عشق بي حدت
*****
هر سر که از خيال تو پر شور مي شود
درياي پُر کرانه اي از نور مي شود
در شعله ي محبت تو سينه تا گداخت
غرق تجلي است و شب طور مي شود
با هر "و ان يکاد" لبان فرشته ها
صد چشم زخم از حرمت دور مي شود
فردا که موج خيز هراس است زائرت
در ساحل نجات تو محشور مي شود
با پلک بسته آمده دشمن به جنگ تو
از بس حريم قدس تو پر نور مي شود
چون حوض کوثر است گوارا عقيق تو
فوق بهشت آمده صحن عتيق تو
*****
ما را به گوشه ي حرم خود مقيم کن
مهمان مهرباني دست کريم کن
تا شعله زار شوق تو بالي بگسترد
اي صبح، دشت عاطفه را پر نسيم کن
درباني حريم تو در آرزوي ماست
ما را عصا به دست بخواه و کليم کن
مژگان ما که سمت شکوه تو وا شده است
وقف غبار روبي فرش و گليم کن
بي اطلاع از اول و از آخر خوديم
ما را که حادثيم، رهين قديم کن
اين دل ز جنس پنجره فولاد تو نبود
يعني که زود مي شکند از فراق، زود
*****
خورشيد گرم چيدن بوسه ز ماه توست
گلدسته ها منادي شوق پگاه توست
آري شگفت نيست که بي سايه مي روي
خورشيد هم ز سايه نشينان ماه توست
از چشم آهوان حرم مي توان شنيد
اين دشتها به شوق شکار نگاه توست
بالاي کاشي حرم تو نوشته است
هرجا دلي شکست همان بارگاه توست
با اين که سال هاست سوي طوس رفته اي
اما هنوز چشم مدينه به راه توست
يعني که کاش فصل غريبي گذشته بود
ديگر مسافرم ز سفر باز گشته بود
*****
هر چند سبز مانده گلستان باورت
آيينه اي جز آه نداري برابرت
راه از مدينه تا به خراسان مگر کم است
با شوق ديدنت شده آواره خواهرت
ديگر دلي به ياد دل تو نمي طپد
بالي نمانده است براي کبوترت
مثل نسيم مي رسد از ره جواد تو
يعني نمي نهي به روي خاکها سرت
تنها به کرب و بلا سر نهاده بود
مردي که داشت نوحه گري مثل مادرت
اشک تو هست تا به ابد روضه خوانمان
تا کربلاست همسفر کاروانمان
*****

شاعر: آقای محمد جواد زمانی

==================