العلماورثت الانبیا   علما وارثان پیامبران هستند

یکی از ارکان سازنده یک حکومت در دنیای فعلی و عصر رسانه های دیجیتال در هر کشوری صدا و سیمای آن و یا رسانه های آن جامعه است .

رسانه های هر کشور اولین ماموریتی که دارد   تقویت بنیه های فرهنگی آن کشور و مبارزه با هجمه های فرهنگ های مهاجم می باشد.حال این فرهنگ در هر جامعه ای تعریفی بومی دارد .و اختصاص به آن جامعه اما هیچ گاه رسالت رسانه یک جامعه تضعیف فرهنگ و داشته ها و ارزش های خودی نیست که این امر خواست مهاجمین و دشمنان آن جامعه می باشد و بس.

رسانه های دیداری و شنیداری اگر خوب و هدفمند استفاده شوند در اعتلای فرهنگ  می توانند اثرات شگرفی برجای بگذارندو بالعکس اگر بد عمل کنند قطعا ضربات مهلکی بر پیکره فرهنگ و تمدن و ارزش های یک جامعه بر جای خواهند گذاشت.

 آنها که اندک شناختی از قدرت رسانه دارند می دانند که رسانه ها در دنیا چه اثراتی می توانند بر پیکره داشته های اجتماعی جامعه بگذارند  . این قدرت را مک لوهان و تونیس و دیگران بارها متذکر شده اند .

در دنیای امروز که قول های رسانه ای حکومت می کنند  اربابان رسانه ای  افکار عمومی را بسان قایقی که در امواج دریاکه باید منتظر  موجی  برای تعیین مسیرش باشد به هر سو بخواهند می کشانند و بر آن اثر می گذارند که شاهد این مدعی القائات رسانه های جمعی  بر علیه استقلال خواهی جمهوری اسلامی  و هر کشوری که بخواهد دم از مخالفت ابرقدرت ها و صاحبان رسانه بزند و البته در قضایای هسته ای که به وضوح روشن و مبرهن است.

حال کمی تاریخ را ورق می زنیم و اثرات رسانه را بصورت اجمالی بررسی می کنیم.

در دوران دفاع مقدس فراموشمان نمی شود قدرت رسانه ها را که در ایجاد فرهنگ دفاع چه ها کردند و در دوران سازندگی و بعد آن هم همین طور. اگر نبود  همت روزنامه ها و رسانه های دیداری و شنیداری شاید باید شاهد تراژدی های غم انگیز جدایی های خاک سرزمین مقدسمان ایران باشیم .

صدا و سیما با ساخت مجموعه ها و سریال ها و فیلم هایی نظیر روایت فتح سعی کرد فرهنگ دفاع مقدس در دل ها نمیرد  که بعضی بی برنامگی ها و بی اطلاعی ها از اصل دفاع مقدس و آنچه در جبهه ها در واقعیت بر بچه ها گذشته و متاسفانه شاید برخی  سوء مدیریت ها که ساخت بعضی محصولات بی کیفیت و کم کیفیت و خلاف واقع و حتی برخی اوقات افراط و تفریط در نشان دادن چهره زمندگان و جانبازان و ...باعث فاصله گرفتن مردم از فرزندان این آب و خاک که از دل مردم برای دفاع از سرزمین و مقدسات رفته بودند نمود و شهدا را افرادی دست نیافتنی و دارای شخصیت های افسانه ای  معرفی کرد و حال آنکه آن بزرگواران هم همانند دیگران انسان بودند و در میان مردم می زیستند و از جای دیگر نیامده بودند  و بسان کلام الله که در مورد نبی مکرم(ص) که فرمودند "قل انما انا بشر مثلکم"۱ بگو من انسانی هستم مثل شما و اما سبب عرشی شدن آنان معرفت  بود که در تولی و تبری  بصورت عملی نشان دادند و به این دلیلبا شهادت روزی خور محضر خدای تبارک شدند .

یادمان نمی رود از حمایت رسانه ها در ایجاد حس همدلی در بروز مشکلات و فتنه ها  و البته اگرچه بعضی اوقات ضعیف بود اما در کل کارنامه خوبی از خود برجای گذاشته است.

یادمان نمی رود صدا و سیما چگونه دعای ندبه صبح های جمعه و ختم خوانی ماه مبارک رمضان و بسیاری  کارهای  زیبای اینچنین را جا انداخت ونهادینه کرد در عرصه فرهنگ اجتماعی هم یادتان هست که  کمربند ایمنی و قوانین راهنمایی و رانندگی را چگونه به همگان آموزش داد.و البته بسیاری مسایل دیگر

اما همین صدا و سیما بعضی موارد چنان ضعیف عمل می کند که متاسفانه هیچ جای دفاعی  نمی گذارد.

چرا در صدا و سیما آن هم در ماه مبارک رمضان که همه بر احترام و بزرگی این ماه صحه می گذارند فیلم ها و سریال هایی برای مردم شریف و فهیم ایران پخش می شود که نه تنها برای ماه مبارک مناسب نیست بلکه اصلا در شان یک مسلمان و ایرانی نیست.

چرا در ماه مبارک رمضان باید طنزهای سخیف و بی محتوا پخش شود که بازیگران یا در توالت به مزاح بپردازند و یا با استفاده از دیالوگ های سخیف و کم ارزش سعی در خنداندن مردم داشته باشند؟ دستمزد این سریال ها از کجا تامین می شود؟ غیر از این است  از جیب بیت المال؟

آیا نمی توان با لطیفه ها و طنزهای خوب مردم را خنداند؟

سالها شعار آقایان این شده مردم به شادی نیاز دارند  و سعی کردند سریال ها و طنزهایی بسازند که یا آنقدر کم ارزش و سخیف بودند و یا در آن رسما و علنا به شخصیت ها توهین می شده و به استهزاء چهره ها می پرداختند و کجای فرهنگ ما و دین و شریعت ما تمسخر را برای خنداندن مردم مجاز دانشته؟ که همه ما می دانیم در کلام الله آمده "یا ایهالذین آمنو لایسخر قوم من قوم"۲ ای کسانی که ایمان آوردید همدیگر را مسخره نکنید

 ما را چه شده؟

گاهی از شبکه های من و تو و فارسی ۱ و ... خرده می گیریم و گاهی چشممان را بر بی حرمتی های صدا و سیمای مملکت خویش می بندیم.

چرا در صدا و سیما در ماه مبارک رمضان که ماه عبادت و دعاست  در سریالی که باید فرهنگ عبادت و دعا و راز و نیاز را نهادینه کرده و وسیله ای برای معرفت بیشتر خدا شود انواع و اقسام خلاف و ناهنجاری را به ما نشان داده و شده بود آموزش خلافکاری و فقط توانستیم بگوییم خدا عاقبت ما و فرزندانمان را ختم بخیر کند.

 ما را چه شده که در رسانه ملی ما به بهانه خنداندن مردم به بزرگان و مفاخر و حتی مراجع ما توهین می شود.و همه با هم می خندیم.

ما را چه شده ؟

چند شب قبل در جمعی بودیم که حاضرین شبکه ۳سیما را انتخاب و برنامه ای طنز با نام "خنده بازار" در حال نمایش بود و صحنه ای دیدم که باورم نمی شد در صدا و سیمای جمهوری اسلامی باشد.

آخر دیده بودیم داشته های دفاع مقدس را به سخره گرفته بودند و دیده بودیم با بسیاری از داشته های ما بازی می کردند .اما فکرش را نمی کردم  جسارت به آنجا برسد که فقها و مراجع را هم ...

چه بگویم

از زمانیکه بچه بودم یکی از شیرین ترین حکایات  برایم داستان ازدواج والدین آیت الله مقدس اردبیلی بود.

از چگونگی آشنایی آن دو بزرگوار که از زهد و پرهیزکاری آنان سخن می گفت و متاسفانه در طنز خنده بازار دیدیم که به ساحت مقدسشان چگونه و با چه الفاظی جسارت کردند.

آقایان را چه شده؟

داستان جوانی که در جوی آب سیبی می بیند و بر آن یک گاز می زند و در پی طلب حلالیت تن به ازدواج با دختر صاحب باغ را می دهد که صاحب باغ می گوید زشت رو و علیل است و اما آن جوان عابد برای اینکه حق الناسی بر ذمه اش نباشد تن به ازدواج با آن دختر می دهد  و بعدا متوجه می شود نه تنها آن دختر زشت رو و نابینا نیست هم زیباست و بینا و هم با تقوا و غرض صاحب باغ از این حرف و معرفی این گونه دخترش برای آن جوان راستی آزمایی  و صحت استواری ایمان جوان بود که این دو بزرگوار والدین گرامی فقیه عالی قدر جناب مقدس اردبیلی بودند  و حالا آن داستان دستمایه مزاح آقایان در صدا و سیما می شود.  خندیدن به چه قیمت؟ به قیمت تمسخر مفاخری چون والدین محقق اردبیلی؟ یا اسطوره هایی چون علی دایی و یا ...

آیا واقعا راه خنداندن فقط تمسخر دیگران است؟ یا صدا و سیما آنقدر ضعیف است که او را یارای ساختن طنزی فاخر نیست؟

آیا در لیلی با من است و کلاه قرمزی و ... نشد بدون اینکه کسی را مسخره کنیم مردم را بخندانیم؟

پس چه شده که متوسل به سلاح تمسخر و استهزاء و ... گرفتیم

خدایا

چه بگوییم

به کجا چنین شتابان

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

 ۱)سوره کهف آیه۱۰۹

۲)سوره حجرات

سید عسگری داداش نژاد

۴/۶/۹۱