ذاکر کربلا :حاج سید عسگری داداش نژاد

بال و پرمی زنی پیش نگاه پدر
ازروی دوش من کرده یی عزم سفر
اصغرم .اصغرم .اصغرم .اصغرم
جای اب روان تیر بلا خورده یی
خنده یی کردی ودل مرا برده یی
اصغرم .اصغرم .اصغرم .اصغرم خیمه ها در تب اشک تو درهمهمه
برلب خواهرت رقیه ای زمزمه
اصغرم .اصغرم .اصغرم .اصغرم
باغبانم من وتو غنچه ی پرپرم
با چه رویی روم بی تو به سوی حرم
اصغرم .اصغرم .اصغرم .اصغرم

اي تير بلا شيشه ي جان را تو شكستي

وي پيك اجل قلب جهان را تو شكستي

چشمم به رهت بود ,رسيدي به سراغم

آيينه ي آيين زمان را تو شكستي

 داغ علي اكبر به دمت گشته نشانه

خون گريه نما,چون كه نشان را تو شكستي

از بوسه گه فاطمه تقبيل نمودي

گنجينه ي اسرار نهان را تو شكستي

قلبي كه بود قلب همه عالم امكان

كاشانه به خود كردي و آن را تو شكستي

آن لحظه كه اندر دل من جاي گرفتي

يكباره دل عالميان را تو شكستي

از ناي دلم نغمه ي يا فاطمه خيزد

آخر به گلو بغض فغان را تو شكستي

تيري چو تو بر سجده گه سر سپهم خورد

پيشاني آن يار جوان را تو شكستي

بر اصغر من نيز از اين تير زد اعدا

زآن قلب رباب نگران را تو شكستي

زآن حنجر و زآن سجده گه وزين دل پر سوز

فرياد,كه پيمانه ي جان را تو شكستي


شعر از كلامي زنجاني

تا در آغوش پدر ماوا گرفت

موج در آغوش دریا جا گرفت

دامن قنداقه شد غرقاب خون

تا پدر قنداقه را بالا گرفت

تیر دشمن تا گلویش را شکافت

خنده کرد و اشک از بابا گرفت

غنچه نشکفته ای پژمرد لیک

جان ز جسم باغبان یکجا گرفت

از بر یعقوب دشت کربلا

گرگ تیر، آن یوسف زهرا گرفت

کرد از داغش گریبان چاک چاک

وز غم او بانگ واویلا گرفت

جام گلگون شهادت را به شوق

کودک شش ماهه از مولا گرفت

لاله های نینوا «یاسر» ببین

رنگ خون زین ماتم عظمی گرفت

شاعر : صافی گلپایگانی