اشعار میلاد کریم اهل بیت: امام حسن مجتبی (ع)
|
مدینه شد غرق شادی و شور که می آید پیک نور وسرور بهار آمد با نگار آمد صفا دارد خنده های بهشت عجب زیبا این چکامه نوشت بریز ایدل گل که یار آمد حسن آمد ... حسن آمد .... گرفته جا روی دوش علی حسن آمد ....حسن آمد..... گل سبز ولاله پوش علی بیا ساقی جام من بکف است که هنگام مستی و شعف است هوای مستان بسر دارم بنوشانم می زجام ولا که می تابد ماه عشق و وفا شبم گفتا خوش سحر دارم نور ایمانم گشته مهمانم چون حسن آمد جان جانانم صفای او ... وفای او... سخای او بر همه پیداست حسن آمد ..حسن آمد.... که میلادش شادی زهراست جلال او مظهر ازلی جمال او عکس روی علی خوشا چشمی روی اوبیند اگر آید .... دراین محفل ... بپای او سر گذارم من اگر گوید ....تو از مائی .... خدا داند غم ندارم من |
صاحب همه آسمونایی مولای کریمان دنیایی
|
|
مسير عشقبازان سوي يار است زمين عشقبازي كوي يار است به هر جان بنگري بيني خدا را كه دائم در تجلي روي يار است اگر دعوت شدي در اين ضيافت زيمن مقدم نيكوي يار است شب قدري كه قرآن گشته نازل همه قدرش زعطر بوي يار است اگر دلها در اين شبها خدايي است بدان ماه مبارك مجتبايي است حسن سرمايه ي زهرا و حيدر مبارك سوره ي قرآن داور دليل بركت نسل محمد حسن زيباترين تفسير كوثر پس از جد و اب و ام، مجتبي هست براي چهارده معصوم، سرور زيا محسن اگر حاجت بخواهي قسم براو بده، با ديده ي تر بود نزد خدايش آبرو دار به نام او گنه از دوش بردار خدا را شكر نامت بر لب ماست كه نام تو صفاي مكتب ماست حسينت بر تو ما را رهنمون است رسيدن بر تو اوج مذهب ماست اگر اهل مناجات خدايي نگاه تو صفاي هر شب ماست نه كه امشب، تمام عمر سوگند حسن جان يا حسن جان يارب ماست دوچشمت از گدا خسته نباشد درت بر سائلان بسته نباشد نبي هنگام ديدار تو، مدهوش كه ديدار تو از سر مي برد هوش بدي ديگران و خوبي خود كني با حسن خلق خود فراموش ادب سازي كني، در كودكي هم به نزد مرتضي هستي تو خاموش بود عمري كه از زهرا بخواهيم كند ما را به راه تو كفن پوش اگر از نام ثاراله مستيم رهين لطف و احسان تو هستيم تو قرآن كريم و راستيني خداوند كرم روي زميني تمام سوره ي المومنوني كه فرزند اميرالمومنيني زتو كم خواستن نوعي گناه است تو دست باز رب العالميني تو آني كه بدون شك بگويم حسين و كربلا مي آفريني تو با صلحي كه اندر كوفه كردي مسير عشق را مكشوفه كردي الا اي كه به هر دوران غريبي نشان تو بود، جانان غريبي معاويه تو را بهتر شناسد كه تو در لشگر ياران غريبي زيارتنامه هم حتي نداري قسم بر تربت ويران غريبي امام دوم خانه نشيني زنامردي نامردان غريبي تو كودك بودي و غربت كشيدي تو مادر را به خاك كوچه ديدي |
سرود به آهنگ این پیروزی .... ماه روزه وماه ذکر و دعا مبارک است شد ولادت حضرت مجتبی مبارک است ای رخت چراغ انجمن خوش آمدی نور دیدة ابوالحسن خوش آمدی یابن زهرا خوش آمدی ای به عالمی مقتدا حسن ای چراغ حُسن خدا حَسن امید قلب علی یا حسن دل از تو شد منجلی حسن عید میلاد ت مبارک باد شیعه چشم دل واکن و مظهر خدا ببین در مه خدا ماه پیغمبر خدا بین جلوه گر شده جمال ذات کبریا خنده می زند به روی ختم الانبیا یابن زهرا خوش آمدی ای جمال نورانی خدا ای چراغ مهمانی خدا یم کمال محمد تویی کریم آل محمد تویی عید میلاد ت مبارک باد ای ولایتت طاعت و روزه و نماز ما ای به درگهت روی ما راز ما نیاز ما از ولادت تو زنده شد قیام ما بر تو و علی و فاطمه سلام ما یابن زهرا خوش آمدی شمع محفل احمدی حسن سیدی حسن سیدی حسن چراغ و چشم رسول خدا تمام خلقت به خاکت فدا عید میلاد ت مبارک باد شانه رسول خدا و علی مقام تو صلح وصبر تو حلم تو راه تو قیام ما لاله بهشت آرزوی فاطمه فخر مرتضی و آبروی فاطمه یابن زهرا خوش آمدی |
ایدوست به پيغام تو شادم اگر آيد
چشمم به در و پيك وصالت زدرآيد
گويند سحر بوى سر زلف تو دارد
بنشستهام ايدوست كه وقت سحر آيد
در بين محبان تو هستم به سلامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
آواز به لب دارم و طرف چمن آيم
با نام تو بر درگه حق در سخن آيم
تا اينكه در رحمت حق را بگشايى
با ناله يا محسن حق الحسن آيم
كرده غم ما در دل ناز تو اقامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
اى سبزى و زيبايى بستان محمد
سرسبزترين گل به گلستان محمد
بر دست خدا در سحر ناز نشستى
چون جاى تو باشد روى دستان محمد
اين عرش نشينى بود از اوج مقامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
ماه رمضان سفره لطف و كرم تست
فقر من مسكين بخدا همّ و غم تست
كردى تو سلامى عوض تهمت شامى
يمشون على الارض به وصف قدم تست
آيات خدا آمده در وصف مقامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
سگ راز سر سفره خود طرد نكردى
با دشمن خود آنچه كه او كرد نكردى
گرمى دل و زندگى ما كرم تست
جانم بفدايت كه دلم سرد نكردى
نورى بده بر جان و دل از فيض كلامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
اى قبله حاجات خريدار گداباش
ما را تو نگهدار به درگاه خدا باش
اينجا من دلخسته به دنبال تو هستم
محشر تو به دنبال من بى سر و پا باش
اى صاحب دستور شفاعت به قيامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
كوثر ز قدوم تو به حق مستند آمد
بر ابترى دشمن احمد سند آمد
گفتند ملائك كه حسن نام على را
تا در همه جا خوب و مصفا كند آمد
توصيف على بوده، به هر لحظه پيامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
آئينه احسان قديم تو حسين است
روشنگر دستان كريم تو حسين است
در وصف مقام تو همين بس كه به عالم
دلداده و سرباز حريم تو حسين است
عبد تو حسين گشت و على بود امامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
اى ديده ما چشمه ابر تو حسن جان
اى كرب و بلا حاصل صبر تو حسن جان
چون قبله تو قبر گل گمشده باشد
با خاك برابر شده قبر تو حسن جان
خورشيد به روز و مه شب زائر شامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
سرباز صف اول صفين تو بودى
آرى گره جنگ جمل را تو گشودى
هستى به خدا عين على حيدر ديگر
آرى تو امامى به قيامى و قعودى
صلح تو بود اوج غريبى و كرامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
ما مهر تو داريم و به آن مفتخر استيم
در راه حسين عبد تو قرص قمر استيم
اى خونجگر از زخم زبانهاى مدينه
عمرى است پريشان تو پاره جگر استيم
مظلومترين رهبر وادى امامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
تاريخ نديده است به خود مثل تو مظلوم
بودى تو پس از مادر خود بى كس و مغموم
از بسكه شدى طالب رخسار كبودش
با دست زن خويش شدى كشته و مسموم
هر چند كه شيرين شده آن زهر به كامت
اى آنكه كريمى و كرم زنده ز نامت
منبع: وبلاک حاج علی ملائکه
تمام شهر مدينه ستاره باران شد نسيم آمد و دل مست عطر رضوان شد
ز آسمان شده نازل دوباره يک قرآن که نقل مجلس خوانندگان قرآن شد
به روي دست پيمبر نظر بيندازيد هنرنمايي دست خدا نمايان شد
کسي به دين پيمبر اگر که شکي داشت فقط به پاس تماشاي او مسلمان شد
رسد ز کعبه براي خلائق گمراه طنين اشهد ان حسن ولي الله
خدا به دست علي بوتراب مي بيند علي به جام نگاهش شراب مي بيند
نگاه حضرت جبريل قاصد قرآن به رحل پاي پيمبر کتاب مي بيند
قسم به قطره ي باران ديده ي زهرا هرآنکه داده عذابش عذاب ميبيند
عدو به معرکه ي جنگ خيره استاده در آسمان شجاعت عقاب مي بيند
براي آنکه شود نازل افضل برکات نثار روي درخشنده ي حسن صلوات
کتاب حسن حسن را مولف الله است حسن امير دل است و حسن يدالله است
حسن به عالم امکان فقط يکي باشد زمان خواندن آيات قل هو الله است
ز لطف حق تعالي حسن امير من است لبم هميشه معطر به حسبنا الله است
ز حکمت حسني پروریده شد عباس دليل آن فقط اين شد که غيرت الله است
امير بي مثل در جزيره اي مولا امام دوم اهل عشيره اي مولا
خدا به عبد کريمش ارادتي دارد نگاه عاشق مولا حکايتي دارد
ميان شهر مدينه هميشه معروف است سراي او که غذاهاي حضرتي دارد
بدون آنکه بگويي تو مشکلت حل است بداند او که گداي خجالتي دارد
اگر چه مرد کريم است و مهربان بوده ولي براي عدويش صلابتي دارد
رسيد مصرع آخر و قطعه جالب شد فقط ولادت او بود روزه واجب شد
قرار سينه و سنگ صبور زينب بود حسن اميد وحسن شوق وشور زينب بود
قيام قد حسن تازه دست برسينه فقط به خاطر يمن حضور زينب بود
شبي که زائر مادر شده به نيمه ي شب رخ حسن چو چراغ عبور زينب بود
و ارث هيبت احمد ميان چشمانش همين نشان و دليل غرور زينب بود
ترانه ي دل زينب حسن حسن بوده هماره عاطفه بر لب حسن حسن بوده
جمل شد و حسن و وعده گاه جولان شد در آن ميانه حسن پهلوان ميدان شد
علي به دست حسن داد قبضه ي شمشير همه مشاهده کردند وقت طوفان شد
همين که او به رجزهاي عشق پايان داد سپاه عايشه در گرد و خاک پنهان شد
در آن زمان که چهار پاي سرخ مو ببريد پسر به جاي پدر بود و شير يزدان شد
شتر و راکب آن پيش مجتبي به سجود و ناله زد که خدا کاش حيدر آمده بود
اگر چه خوي حسن خوي حيدري بوده ولي شجاعت او ارث مادري بوده
براي عالميان بين جنگ ثابت شد حسن عجب يل شير و دلاوري بوده
بگرد در همه دنيا ببين کدامين دل اسير عشق چنين ماه دلبري بوده
چرا ميان خلائق غريب و بي کس بود به دوش او که عباي پيمبري بوده
خدا بيا و اسير شميم ياسم کن بيا به برکت امشب حسن شناسم کن
شما معلم درس وفاي عباسي به دست تو متبرک لواي عباسي
ز قبل آنکه شود سينه چاک عشق حسين تو مرجع همه کاره براي عباسي
اگر که او به شکيبائيش دوام آورد تو اسوه ي عمل کربلاي عباسي
ز بس که پيش تو سر خم نموده،نه،هرگز نرفته عکس تو در ديده هاي عباسي
چنان ز عشق توعباس ميشود بي تاب که بي اجازه و امر تو او ننوشد آب
شما امام زمان حسين مي باشي شهادتين اذان حسين مي باشي
تو نسل پاک امامت سپرده اي بر او شما گذشته ز جان حسين مي باشي
براي کرببلا قاسمت فرستادي چرا که دل نگران حسين مي باشي
تو گفته اي نشود روز مثل روز حسين تو جزء سينه زنان حسين مي باشي
به کربلا ز زبان غيور عبدالله صدا زدي که خدا جان فداي ثارالله
غريب دوم شيعه به روزگاري تو شبيه ابر بهاري درآن دياري تو
تمام عقده دل بين گريه ها اين شد بميرم اي همه عشقم، حرم نداري تو؟
به پيش مادرتو سر به زير مي آيم چرا که زنده ام آقا و بي مزاري تو
هنوز قبر تو خاکيست از همين پيداست هنوز از محن کوچه سوگواري تو
به ديدنت برسم گر نظر بيندازي فقط به نيت معماري و حرم سازي
رضا تاجیک
آهنگ: امام علی
امشب گل به چمن آمد پیک حق به سخن آمد
مژده عید حسن آمد خرم شد مه صیام
ولادت او صبح بهاران است بدست او چشم روزه داران است
ماه دل آرا شافع فردا سیدی مولا حسن
حسن حسن جان (3)
امشب فاطمه مادر شد عید سبط پیمبر شد
خندان ساقی کوثر شد هستی گلشن آمده
علی کند از دسته گلش دیدار ز بوسه از روی او کند افطار
ماه دل آرا .......
بوی عطر جنان آمد بر جسم همه جان آمد
در ماه رمضان آمد دلدار و دلبر من
کریم آل فاطمه پیدا شد گره زکار بستة ما وا شد
ماه دل آرا ..............
میل دل همه سوی تو سر مستمز سبوی تو
هستم سائل کوی تو در راهت نشته ام
عشق تو باشد دینم وآیین ام لحظة آخر بیا ببالینم
ماه دل آرا.........
تو یار و تو حبیب من تو درمان و طبیب من
ای مولای غریب من قلبت شد محیط غم
ز کوچه ها بس نشانه آوردی تو مادرت را بخانه آوردی
ماه دل آرا.........
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-
سایه الطاف یارم مستدام
ای کریم آل طه السلام
السلام ای دلبر شیرین سخن
ای امام مهربانم یا حسن
سفره دار خاندان مصطفی
ای کریم ابن کریم ای مجتبی
لو ءلوء لالای دریای ولا
ای فروغ دیدگان مرتضی
تو به خلقت دومین روشنگری
اولین میراث دار حیدری
روی تو تابنده تر از آفتاب
و زدمت دارد حیات آب حیات
ای کرامت تا ابد مرهون تو
بردباری گشته است مجنون تو
ای امام صبر وتسلیم ورضا
آمدی خوش آمدی یا مجتبی
چشم هستی محو سیمای تو بود
یک نگاهت دل ز پیغمبر ربود
از قدومت ای نگار مه جبین
شد مدینه همچنان خلد برین
ماه در ماه خدا پیدا شده
مژده که مولای ما بابا شده
فاطمه می بوسد این مه پاره را
حور می جنباند این گهواره را
یثرب از فیض تو چون گلشن شده
چشم زهرا مادرت روشن شده
رشته قنداق تو حبل المتین
سیدی یا ابن امیرالمومنین
مهد تو دامان پاک مادر است
ذکر لالایی تو با حیدر است
فرش راهت باشد از بال ملک
گرد قنداق تو می گردد فلک
در بغل بگرفت پیغمبر تورا
مثل گل بوئیده است حیدر تورا
آمدی و فاطمه خرسند شد
نقش بر لعل علی لبخند شد
آمدی و قلب زهرا جان گرفت
گوئیا مه پاره در دامان گرفت
از دو دیده اشک می بارد علی
گوئیا قرآن به بر دارد علی
در ملاحت همچو زهرا مادرت
در فصاحت همچو جد اطهرت
ضربه شصت تو را صفین دید
برق تیغت قلب ظلمت را درید
این صدای توست یا بانگ سروش
از سر هستی برد صوت تو هوش
صد چو حاتم از ازل مهمان تو
کلب یثرب شد شریک خوان تو
تو مسیحای دل مایی حسن
تو عصای دست زهرایی حسن
شرح غمهای تو می داند خدا
شرح آن ثبت است اندر کوچه ها
حامل سر مگویی یا حسن
شاهد آن گفتگویی یا حسن
ای همه بود ونبود فاطمه
زائر روی کبود فاطمه
دیده ای در شعله ها پروانه را
مادر گم کرده راه خانه را
شهره گشته زیر این سقف کبود
در غریبی کس به مانندت نبود
در زمین قدر تو را نشناختند
بر تو بازخم زبان می تاختند
کاش می شد آندم این هستی خراب
که مذل المومنین گشتی خطاب
((گاه از دستت عصایت میکشند
جانماز از زیر پایت می کشند))
صلح تو با کربلا عین همند
با همند وهمچو تیغی دو دمند
از همان آغاز از روز نخست
دل گرفتار کمند زلف توست
در دل ذرات مهرت جاری است
ناوک مژگان عشقت کاری است
گرچه غرق در گناهم یاحسن
جان زهرا کن نگاهم یا حسن
مستمندم مستمندم کن عطا
یک مدینه یک نجف یک کربلا
نعمت صلح تو باشد بی حساب
نعمتی بر تر زنور آفتاب
بسم الله النور: با عرض سلام خدمت دوستان خالصانه از همه دوستان و علاقمندان خواهشمندیم که مطالب و راهنماییها ونظرات خودراباما در میان بگذارید.